Biogram w trakcie opracowywania.

Informacje do biogramu zostały zebrane w ramach projektu „Szczecin – Ludzie Kultury w naszej pamięci” i zostaną przeanalizowane i uzupełnione na stronie najpóźniej do 20 listopada 2026 roku.

Irena Brodzińska – śpiewaczka operetkowa, aktorka, tancerka, gwiazda Teatru Muzycznego w Szczecinie. Na zdjęciu: Irena Brodzińska jako Anetka w komedii muzycznej „Rozkoszna dziewczyna”, premiera 16.05.1961 r. Fot. Grażyna Wyszomirska. Źródło: Archiwum Opery na Zamku w Szczecinie

 

DATA i MIEJSCE URODZENIA: 24.01.1933 r., Pińsk (dzisiejsza Białoruś)

DATA i MIEJSCE ŚMIERCI: 30.12.2024 r., Szczecin

 

MATKA: ....... .

OJCIEC: ....... .

RODZEŃSTWO: ....... .

 

ZWIĄZEK MAŁŻEŃSKI: data.......... w ....... .

MĄŻ: ....... .

DZIECI: ....... .

 

MIEJSCA ZAMIESZKANIA: ....... .

 

DZIECIŃSTWO i NAUKA / PRACA i AKTYWNOŚĆ

Urodziła się w Pińsku, a po wojnie zdobywała wykształcenie muzyczne i baletowe w Krakowie. Debiutowała jako 15-letnia tancerka w Lublinie, by przez Kraków, Poznań i Łódź trafić do Gliwic, gdzie zachwyciła talentem wokalno-aktorskim. W Szczecinie zadebiutowała w roli Chinki Mi w „Krainie uśmiechu” – pierwszym spektaklu Operetki Szczecińskiej Towarzystwa Miłośników Teatru Muzycznego. Premiera odbyła się 25 stycznia 1957 roku w sali Domu Kultury Zjednoczenia Budownictwa Miejskiego przy ul. Bohaterów Warszawy 34/35. Przedstawienie było wielkim sukcesem, który sprawił, że dla Operetki szybko znalazła się siedziba (na kolejnych 20 lat) – sala gimnastyczna Komendy Milicji przy ul. Potulickiej 1. W nowym gmachu, już w grudniu 1957 roku, wystawiono spektakl „Cnotliwa Zuzanna”, a Irena Brodzińska została gwiazdą szczecińskiej sceny muzycznej.

 

Irena Brodzińska jako Sylva Varescu w operetce „Księżniczka czardasza”, premiera 18.06.1959 r. Fot. Grażyna Wyszomirska. Źródło: Archiwum Opery na Zamku w Szczecinie

 

Królowała na szczecińskiej scenie muzycznej – rolę Chinki Mi zagrała 130 razy. Stworzyła kilkadziesiąt wybitnych kreacji w dziełach takich jak „Zemsta nietoperza”, „Wesoła wdówka” czy „Księżniczka czardasza”. Zachwycała niezwykłym wdziękiem, elegancją oraz scenicznym perfekcjonizmem. Mimo statusu wielkiej diwy pozostawała całkowicie pozbawiona maniery primadonny. Wspominała: „Zawsze kochałam teatr i bezpośredni kontakt z publicznością. Na scenie byłam najszczęśliwsza i najszczersza.”

 

„Irka Brodzińska była zjawiskiem, to ucieleśniony wdzięk i urok połączony z perfekcjonizmem scenicznym. Kiedy pojawiała się na scenie, przez widownię przelatywało stłumione aaaa...” – Walerian Pawłowski

 

OSTATNIE MIEJSCE SPOCZYNKU: Została pochowana 24 stycznia 2025 roku (dokładnie w dzień 92. urodzin) na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, kwatera 58C, rząd 2, grób 6. Uroczystości rozpoczęły się o godzinie 10:00 nabożeństwem żałobnym w Prawosławnej Parafii św. Mikołaja w Szczecinie, po czym o godzinie 12:30 odprowadzono artystkę na miejsce wiecznego spoczynku.

 

Irena Brodzińska w karykaturze Arkadiusza Gacparskiego

 

UPAMIĘTNIENIA: 

– 2025  –  w Kiniarni Kina Pionier 1907 odbył się przegląd filmów w reżyserii Marka Osajdy ze zdjęciami Bartosza Jurgiewicza (źródło: – WYDARZENIA SZCZECIN). Jednym z nich był film „Irenka, ach Irenka!” (Polska 2017, 36’) pokazany 28 kwietnia. Film opowiada o legendzie polskiej operetki, aktorce Irenie Brodzińskiej, która w styczniu 2025 roku obchodziłaby 92. urodziny. Nie doczekała ich – podobnie jak ci, którzy z tej okazji przygotowywali dla niej benefis. Słynęła z niezwykłego życiorysu, świetnych relacji z ludźmi i naturą oraz – mimo zacnego wieku – ogromnego optymizmu. Była matką śpiewaczki Grażyny Brodzińskiej i babcią aktorki Natalii Brodzińskiej. Starsze pokolenie pamięta ją i podziwia do dziś, gdyż przez lata była prawdziwym magnesem przyciągającym widownię do teatru.

 

– 2026 – „SZCZECIN – LUDZIE KULTURY w naszej pamięci” – wystawa plenerowa w Bramie Głównej Cmentarza Centralnego w Szczecinie oraz e-wystawa. Realizacja projektu: Stowarzyszenie Nasze Wycieczki. Redakcja 31 biogramów oraz cyfrowa rekonstrukcja archiwalnych fotografii: Żaneta Maciejowska i Rafał Witkowski. Finansowanie: z 1,5% podatku przekazanego Stowarzyszeniu Nasze Wycieczki oraz z Małej Dotacji Gminy Miasto Szczecin – Wydziału Kultury. Źródła: Materiały tekstowe, archiwalne fotografie oraz aktualne zdjęcia pochodzą ze zbiorów instytucji kultury i Stowarzyszenia Nasze Wycieczki. Wszystkim serdecznie dziękujemy za pomoc w realizacji projektu.

 

 
„Szczecin – Ludzie i Miasto – wiek XIX, XX i XXI” to projekt Stowarzyszenia Nasze Wycieczki realizowany od 2005 roku. Prezentowane teksty mają charakter otwarty. Miejsca oznaczone wielokropkiem lub znakiem zapytania będą uzupełniane w miarę napływu nowych informacji.