Długoszyn - START
Zaczynamy na ul. Chropaczówka,  na jej końcu skręcamy w lewo, a następnie za byłym przejazdem kolejowym skręcamy w prawo, w drogę polną na rozwidleniu skręcamy w lewo i jedziemy lekko pod górkę. Po zjeździe w dół i ostrym zakręcie w prawo (po lewej stronie mijamy kamieniołom) po jakiś 500 metrach dojeżdżamy do drogi asfaltowej. I jedziemy w lewo (ul.Św.Wojciecha). Jedziemy nią ok. 2.5 km (lekki podjazd) i na zjeździe skręcamy w lewo, w ul. Obrońców Poczty Gdańskiej (spory kawałek z górki). Na jej końcu skręcamy w prawo w ul. Gwardii Ludowej, którą dojeżdżamy do Balina. Z Balina przez ul. Ks. Skorupki, Luszowicką, 21 stycznia, S.Przybyszewskiego dojeżdżamy do Trzebini. W Trzebini jedziemy ul.1 maja i św.Stanisława, aż dojeżdżamy do Balatonu - gdzie można zrobić sobie krótki odpoczynek.

Balaton - akwen wodny położony w samym centrum miasta w nieczynnym wyrobisku kamieniołomu. Lustro wody o pierwszej klasie czystości obejmuje powierzchnię ok. 3 ha. i sięga głębokości średnio 9,5m. Wody Balatonu zasilane są podziemnymi źródłami . W sezonie letnim funkcjonuje jako kąpielisko miejskie, w części wykorzystywane przez Polski Związek Wędkarski - Koło w Trzebini i Klub Płetwonurków. Na otaczających wodę skałkach swoich sił próbują amatorzy wspinaczki skałkowej. Niestety za wjazd nad zalew trzeba zapłacić 2 zł (stan na sierpień 2005).

Kierujemy się do Dworu Zieleniewskich.

Pierwsze wzmianki o istnieniu dworu w Trzebini pochodzą z XIII wieku. W XV w. był własnością Klausa Kesingera. Historyczna rezydencja rodu Trzebińskich w 1920 r. przeszła w posiadanie Zieleniewskich. Ostatnią jego właścicielką była Maria Zieleniewska. Po II wojnie światowej budynek ulegał coraz większej dewastacji. Pod koniec lat 80. rozpoczęto jego odbudowę. Posiada cechy charakterystyczne dla dworów staropolskich. Dwór otoczony jest parkiem, gdzie zachował się ciekawy drzewostan. Sześć drzew to pomniki przyrody: dwie lipy, dąb, wiąz, i dwa kasztanowce (jednym z nich jest rzadko spotykany kasztanowiec żółty). Obecnie jest on siedzibą instytucji kultury, oferuje także pokoje gościnne o wysokim standardzie, a  w stylowych piwnicach znajduje się restauracja i kawiarnia.

Stąd ruszamy ul Kościelną (na wprost Dworu) i Mariana Luzara, za cmentarzem skręcamy w prawo, na czarny szlak rowerowy, którym dojeżdżamy do Młoszowej pod neogotycki pałac położony w malowniczym parku.

Niestety wszystko było pozamykane i nie udało nam się go pozwiedzać, ale na pewno tu jeszcze wrócimy. Stąd jedziemy dalej czarnym szlakiem rowerowym i znajdujemy się na skraju Puszczy Dulowskiej.

Puszcza Dulowska mieści się w Niecce Dulowskiej w granicach Tęczyńskiego Parku Krajobrazowego. Stanowi kompleks leśny o pow. ok. 1300 ha. Można tu spotkać większość podstawowych gatunków drzew, wśród których dominuje sosna. Z okazałych drzew pochodzenia obcego na uwagę zasługuje dąb czerwony, liczne rodzaje krzewów, mchów i grzybów. Można spotkać dziką zwierzynę: jelenia, sarnę, daniela.  Z puszczy wypływa potok Chechło, uchodzący do Wisły w Mętkowie i zbierający swe wody z licznych mokradeł, bagienek i torfowisk. Na podmokłych terenach rośnie bór bagienny z borówką bagienną, zwaną pijanicą. Spotyka się podlegającą ochronie zimozieloną krzewinką - bagno zwyczajne, zbierane ze względu na specyficzny zapach odstraszający mole. Na zatorfionych piaskach koło Dulowej można odnaleźć chronioną owadożerną rosiczkę. Wiele tu pięknych, rzadko spotykanych roślin - goryczek i storczyków. Przez puszczę prowadzi ścieżka przyrodnicza mająca 5 km długości. Szczęśliwcom może uda się zobaczyć jednego z ośmiu żyjących tu łosi albo usłyszeć głos cietrzewia. Jest też ok. 1000 saren, wiele bażantów, zajęcy, są dziki, lisy i borsuki. Przed kilkoma laty osiedlono w puszczy bobry. Podmokły las stwarza doskonałe warunki do życia płazom i gadom. Spotyka się padalce, jaszczurki, zaskrońce i żmije, kolorami zwracają uwagę traszki i kumaki, za to pospolitą tu rzekotkę trudno zauważyć z powodu maskującej barwy.

 


Zamek Tęczyński we wsi Rudno - więcej:
http://www.naszewycieczki.pl/content/view/52/37/