Sprzyjająca ze strategicznego punktu widzenia rzeźba terenu, ze wzgórzami dominującymi nad płaską doliną rozlewisk Odry, została doceniona przez Duńczyków, którzy prawdopodobnie w latach 1170-1190 wznieśli w tym miejscu warowny kompleks. Do naszych czasów dotrwała dominująca nad okolicą wieża obronna, oraz otaczające ją pozostałości konstrukcji ziemnych. 


Wysokość wieży od podstawy wynosi 19 metrów , natomiast zewnętrzna średnica jest równa 18 metrów i jest to rekord wśród tego typu obiektów w Niemczech. Warownia została zburzona w 1445 r przez armię margrabiego Fryderyka II Żelaznego i już nigdy jej nie odbudowano. Dodatkowe zniszczenia wieża odniosła 26 kwietnia 1945 r, trafiona trzykrotnie ogniem radzieckiej artylerii.   W wyniku splotu działań przeprowadzonych przez inwestora w latach 90 oraz interwencji służb archeologicznych , wieża otrzymała wewnętrzną opaskę żelbetową oraz pokrycie zabezpieczające wnętrze. Od strony Odry dobudowano również spiralne schody.


Wzdłuż Odry prowadzi dobrze oznaczona trasa rowerowa.