Park Leśny Arkoński jest południową częścią Puszczy Wkrzańskiej i leży w granicach administracyjnych miasta Szczecina. Jest to teren o dużej różnicy wzniesień, poprzecinany strumykami Arkonka, Zielonka, Żabiniec i porośnięty lasem mieszanym w skład którego wchodzi sosna zwyczajna, buk zwyczajny, dęby szypułkowe i bezszypułkowe, brzoza brodawkowa, topola, olsza czarna, a także modrzew europejski i daglezja zielona. Najwyższe wzniesienia to wzgórze Sobótki o wysokości 70 metrów n.p.m. i Arkony - 70,3 metrów n.p.m.

Znajdują się tu, miedzy innymi, ruiny wieży Quistorpa, ruiny leśniczówki Arkońska  (Forsthaus Eckerberg),  boisko sportowe, kąpielisko leśne Arkonka (kiedyś Schwimmbad Martin-See), jeziorko Goplana, ścieżka zdrowia (zbudowana w latach 70-tych), ścieżka biegowa Nike, Ognisko św. Brata Alberta w zabytkowym budynku dawnego Domu Zdrojowego Kurhaus Eckerberg, oraz zabytkowa wiata przystanku tramwajowego przy pętli tramwaju nr 3.

Część Lasku Arkońskiego (Eckerberger Wald) należała w XIX w do rodziny Quistorpów. Na początku XX w. Martin Quistorp przekazał ten teren miastu. Z biegiem lat obszar  przekształcono w park leśny z licznymi alejami spacerowymi, torem saneczkowym, szeregiem schronisk młodzieżowych i lokali gastronomicznych.


W 1945 roku lasy, m.in. Arkoński, zostały upaństwowione i przekazane pod zarząd miasta. Istniejące obiekty rekreacyjne popadły w ruinę. Obecnie jest wiele planów dotyczących tego terenu, ale jak na razie nie są realizowane. Jest to jedno z ulubionych miejsc wypoczynku Szczecinian.
Warto  przespacerować się szlakiem zielonym, wiodącym przez środek parku, m.in. przez wzgórze Arkona, wieżę Quistorpa i ruiny leśniczówki Arkońskiej.